تبلیغات
امام رضا(ع) - فضیلت زیارت امام رضا (ع)
امام رضا(ع)
نوشته شده در تاریخ جمعه 7 بهمن 1390 توسط امیررضا امیری نژاد | نظرات ()

فضیلت زیارت امام رضا علیه السلام

در بیان فضیلت و كیفیّت زیارت امام الانس والجنّة المدفون بأَرض الغُربَة بَضْعَة سَیّد الوَرى مولانا ابوالحسن علىّ بن موسى الرّضا صلوات اللهِ علیهِ و على آبائه و اوْلادِه ائمّة الهدى

امّا فضیلت زیارت آن حضرت پس بیشتر از آن است كه احصا شود و ما در اینجا تبرّك مى جوییم به ذكر چند خبر و نقل مى كنیم اكثر آنرا از تحفة الزّائر :


اوّل از حضرت رسول صلى الله علیه و آله منقول است كه فرمود زود باشد كه پاره اى از تن من در خراسان مدفون گردد و هیچ مؤ منى زیارت نكند او را مگر آنكه حق تعالى بهشت را از براى او واجب گرداند و بدنش را بر آتش جهنم حرام گرداند و در حدیث معتبر دیگر فرموده كه پاره اى از بدن من در خراسان مدفون خواهد شد هر غمناكى كه او را زیارت كند البتّه حق تعالى غمش را زایل گرداند و هر گناهكارى كه او را زیارت كند البته خدا گناهانش را بیامرزد .

دوم به سند معتبر منقولست كه حضرت موسى بن جعفرعلیه السلام فرمود كه هركه زیارت كند قبر فرزند من على را او را نزد خداى تعالى ثواب هفتاد حجّ مقبول بوده باشد راوى استبعاد كرد و گفت هفتاد حجّ مقبول حضرت فرمود كه بلى هفتاد هزار حجّ گفت هفتاد هزار حجّ فرمود كه چه بسیار حجّى باشد كه مقبول نباشد هركه آن حضرت را زیارت كند یا یك شب نزد آن حضرت بماند چنان باشد كه خدا را در عرش زیارت كرده باشد گفت چنانچه خدا را در عرش زیارت كرده باشد فرمود بلى چون روز قیامت مى شود بر عرش الهى چهار كس از پیشینیان و چهار كس از پسینیان خواهند بود امّا پیشینیان پس نوح و ابراهیم و موسى و عیسى علیهم السلام اند و امّا پسینیان پس محمّد و على و حسن و حسین علیهم السلام اند پس ریسمانى مى كشند در پاى عرش پس مى نشیند با ما زیارت كنندگان قبور ائمّه و بدرستى كه زیارت كنندگان قبر فرزندم على درجه ایشان از همه بلندتر و عطایشان از همه بیشتر خواهد بود .

سیّم از حضرت امام رضاعلیه السلام روایت است كه فرمود در خراسان بقعه اى هست كه بر آن زمانى خواهد آمد كه محلّ رفتن و آمدن ملائكه خواهد بود پس پیوسته فوجى از ملائكه از آسمان فرود خواهند آمد و فوجى بالا خواهند رفت تا در صور بدمند پرسیدند یَابن رسول الله كدام بقعه است فرمود كه آن در زمین طوس است و آن والله باغى است از باغهاى بهشت هر كه مرا زیارت كند در آن بقعه چنانست كه رسول خدا صلى الله علیه و آله را زیارت كرده است و بنویسد حق تعالى از براى او به سبب آن زیارت ثواب هزار حجّ پسندیده و هزار عمره مقبوله و من و پدرانم شفیعان او باشیم در روز قیامت .

چهارم به چندین سند صحیح از ابن ابى نصر منقول است كه گفت خواندم نامه امام رضاعلیه السلام را كه نوشته بود كه برسانید به شیعیان من كه زیارت من نزد خدا برابر است با هزار حجّ پس من این حدیث را به خدمت امام محمّد تقى علیه السلام عرض كردم فرمود بلى والله هزار هزار حجّ هست از براى كسى كه آن حضرت را زیارت كند و حقّ او را شناسد .

پنجم به دو سند معتبر منقول است كه حضرت امام رضاعلیه السلام فرمود هركه مرا زیارت كند با این دورى قبر من بیایم به نزد او در سه موطن روز قیامت تا او را خلاصى بخشم از اَهوال آنها در وقتى كه نامه هاى نیكوكاران در دست راست ایشان و نامه هاى بدكاران در دست چپ ایشان پرواز كند و نزد صراط و نزد ترازوى اعمال.

ششم در حدیث معتبر دیگر فرمود كه زود باشد كه كشته شوم به زهر با ظلم و ستم و مدفون شوم در پهلوى هارون الرّشید و بگرداند خدا تربت مرا محلّ تردّد شیعیان و دوستان من پس هركه مرا در این غربت زیارت كند واجب شود براى او كه من او را زیارت كنم در روز قیامت و سوگند مى خورم به خدایى كه محمّد صلى الله علیه و آله را گرامى داشته است به پیغمبرى و برگزیده است او را بر جمیع خلایق كه هر كه از شما شیعیان نزد قبر من دو ركعت نماز كند البته مستحق شود آمرزش گناهان را از خداوند عالمیان در روز قیامت و به حق آن خداوندى كه ما را گرامى داشته است بعد از محمّد صلى الله علیه و آله به امامت و مخصوص گردانیده است ما را به وصیّت آن حضرت سوگند مى خورم كه زیارت كنندگان قبر من گرامى تر از هر گروهى اند بر خدا در روز قیامت و هر مؤ منى كه مرا زیارت كند پس بر روى او قطره اى از باران برسد البتّه حق تعالى جسد او را بر آتش جهنّم حرام گرداند .

هفتم به سند معتبر منقول است كه محمّد بن سلیمان از امام محمّد تقى علیه السلام پرسید كه شخصى حجّ واجب خود را كرده است به عنوان حجّ تمتّع پس به مدینه رفت و زیارت حضرت رسول صلى الله علیه و آله را كرد پس رفت به نجف و زیارت پدرت امیرالمؤ منین علیه السلام را كرد و حقّ او را مى شناخت و مى دانست كه او حجّت خدا است بر خلق او و او درگاه خدا است كه از آن در به خدا باید رسید پس سلام كرد بر آ ن حضرت پس رفت به كربلا و حضرت امام حسین علیه السلام را زیارت كرد پس رفت به بغداد و حضرت امام موسى كاظم علیه السلام را زیارت كرد پس به شهر خود برگشت و در این وقت خدا آنقدر مال به او روزى كرده است كه به حجّ مى تواند رفت كدام بهتر است از براى این مرد كه حجّ واجب خود را كرده است كه برگردد و باز حجّ بكند یا برود به خراسان و پدرت امام رضاعلیه السلام را زیارت كند فرمود كه بلكه برود بر پدرم سلام كند افضل است و باید كه در ماه رجب باشد و در این زمان مكنید كه بر ما و شما از خلیفه خوف تشنیع هست .

هشتم شیخ صدوق در كتاب من لایحضره الفقیه از حضرت امام محمّد تقى علیه السلام روایت كرده كه فرمود در میان دو كوه طوس قطعه اى از زمین است كه از بهشت برداشته شده است هركه داخل شود در آن ایمن خواهد بود در روز قیامت از آتش .

نهم و نیز از آن حضرت روایت كرده كه فرمود من ضامنم از جانب حق تعالى بهشت را از براى هركه زیارت كند قبر پدرم را به طوس در حالى كه عارف به حق آن حضرت باشد .

دهمّ شیخ صدوق در عیون اخبار الرّضا روایت كرده كه مردى از صالحین دید در خواب حضرت رسول صلى الله علیه و آله را عرض كرد به خدمت آن حضرت كه یا رسول الله از فرزندان تو كدامیك را من زیارت كنم فرمود بعضى از فرزندان من زهر خورده آمد نزد من و بعضى كشته شده آمد گفتم كدامیك از آنها را زیارت كنم با پراكنده شدن مشاهد ایشان فرمود زیارت كن آن كسى را كه به تو نزدیكتر است یعنى محلّ تو به قبر او نزدیكتر است و او مدفون است به زمین غربت گفتم یا رسول الله از این فرمایش رضا را قصد كردید فرمود بگو صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ بگو صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ بگو صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ سه مرتبه این را فرمود .

مؤ لّف گوید كه در وسائل و مستدرك ابوابى ذكر شده در استحباب تبرّك به مشهد امام رضاعلیه السلام و مشاهد ائمه علیهم السلام و استحباب اختیار زیارت حضرت رضا بر زیارت امام حسین علیه السلام و بر زیارت هریك از ائمّه علیهم السلام و برحجّ مندوب و عمره مندوبه وچون این كتاب گنجایش تطویل ندارد ما به همین چند خبر كه عشره كامله است اكتفا كردیم .


كیفیّت زیارت حضرت امام رضا علیه السلام

پس بدانكه از براى آن بزرگوار زیارات چندى نقل شده و زیارت مشهور آن حضرت زیارتى است كه در كتب معتبره مذكور است و به شیخ جلیل القدر محمّد بن الحسن بن الولید كه از مشایخ جناب صدوق است منسوب گردانیده اند و از مزار ابن قولویه ره معلوم مى شود كه از ائمّه علیهم السلام مروى بوده باشد و كیفیّت آن موافق كتاب من لایحضره الفقیه چنانست كه چون اراده نمایى زیارت كنى قبر امام رضاعلیه السلام را در طوس پس غسل كن پیش از آنكه از خانه بیرون روى و بگو در وقتى كه غسل مى كنى :

اَللّهُمَّ طَهِّرْنى وَطَهِّرْ لى قَلْبى وَاشْرَحْ لى

خدایا پاكم كن و پاك كن دلم را و بگشا

صَدْرى وَاَجْرِ عَلى لِسانى مِدْحَتَكَ وَالثَّنآءَ عَلَیْكَ فَاِنَّهُ لا

سینه ام را و مدح و ثناى خود را بر زبانم جارى كن زیرا كه

قُوَّةَ اِلاّ بِكَ اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ لى طَهُورا وَشِفآءً

نیروئى نیست جز بوسیله تو خدایا این غسل را برایم پاك كننده و درمان (دردهایم ) قرار ده

ومى گوئى در وقت بیرون رفتن:

لطفا برای مشاهده به ادامه ی مطلب مراجعه فرمایید

بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَاِلَى اللَّهِ وَاِلَى ابْنِ رَسُولِ اللَّهِ حَسْبِىَ اللَّهُ تَوَكَّلْتُ عَلَى

به نام خدا و به (یارى ) خدا و بسوى خدا و بسوى فرزند رسول خدا بس است مرا خدا و توكل كردم بر

اللَّهِ اَللّهُمَّ اِلَیْكَ تَوَجَّهْتُ وَاِلَیْكَ قَصَدْتُ وَما عِنْدَكَ اَرَدْتُ

خدا خدایا به درگاه تو رو كنم و به سوى تو آهنگ دارم و آنچه در پیش تو است (از فضل و احسان ) مى خواهم

پس چون بیرون روى بر در خانه خود بایست و بگو:

اَللّهُمَّ اِلَیْكَ وَجَّهْتُ وَجْهى وَعَلَیْكَ

خدایا رویم را بدرگاه تو كردم و به امید تو

خَلَّفْتُ اَهْلى وَمالى وَما خَوَّلْتَنى وَبِكَ وَثِقْتُ فَلا تُخَیِّبْنى یا مَنْ لا

جا گذاشتم خانواده و دارائیم ونیز آنچه را تو به من ارزانى داشتى و به تو اعتماد كردم پس نومیدم مكن اى كه

یُخَیِّبُ مَنْ اَرادَهُ وَلا یُضَیِّعُ مَنْ حَفِظَهُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

نومید نكند هر كه او را قصد كند و تباه نسازد هر كه را نگهدارى كند درود فرست بر محمد و آل محمد

وَاحْفَظْنى بِحِفْظِكَ فَاِنَّهُ لا یَضیعُ مَنْ حَفِظْتَ

و نگهداریم كن به نگهدارى خود كه براستى تو ضایع نكنى هر كه را نگهدارى كنى

پس هرگاه رسیدى بسلامت ان شاء اللَّه پس هرگاه خواهى به زیارت بروى غسل بكن و بگو در وقتى كه غسل مى كنى:

اَللّهُمَّ طَهِّرْنى وَطَهِّرْ لى قَلْبى وَاشْرَحْ لى صَدْرى وَاَجْرِ عَلى

خدایا پاكم كن و پاك كن دلم را و بگشا سینه ام را و مدح و دوستى و ثناى خود را بر

لِسانى مِدْحَتَكَ وَمَحَبَّتَكَ وَالثَّنآءَ عَلَیْكَ فَاِنَّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِكَ وَقَدْ

زبانم جارى كن كه براستى نیروئى نیست جز به تو و این را

عَلِمْتُ اَنَّ قِوامَ دینىِ التَّسْلیمُ لاَِمْرِكَ وَالاِْتِّباعُ لِسُنَّةِ نَبِیِّكَ

بخوبى دانسته ام كه آنچه موجب ماندن و قوام دین من است همان تسلیم در برابر فرمان تو و متابعت از سنت پیامبرت

وَالشَّهاَدَةُ عَلى جَمیعِ خَلْقِكَ اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ لى شِفآءً وَنُوراً اِنَّكَ

و گواهى دادن به این مطلب براى همه خلق تو است خدایا این غسل را براى من شفا و نورى قرار ده كه

عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

تو بر هر چیز توانائى

پس بپوش پاكیزه ترین جامه هاى خود را و برو با پاى برهنه به آرامى و وقار و دلت بیاد خدا باشد و

اَللَّهُ اَكْبَرُ و لا اِلهَ اِلا اللَّهُ و سُبْحانَ اللَّهِ و الْحَمْدُلِلَّهِ

خدا بزرگتر است معبودى جز خدا نیست ، منزه است خدا، ستایش خاص خدا است

بگو و گامهاى خود را كوتاه بردار و چون داخل روضه مقدّسه شوى بگو:

بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَعَلى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ

به نامخدا و به (یارى ) خدا و بر كیش رسول خدا صلى اللّه علیه و آله گواهى دهم كه معبودى نیست جز

اِلاّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَاَنَّ

خداى یگانه اى كه شریك ندارد و گواهى دهم كه همانا محمد بنده و رسول او است و

عَلِیّاً وَلِىُّ اللَّهِ

على ولى (و نماینده ) خدا است

پس برو بنزد ضریح و قبله را در پشت خود بگیر و روبروى آنحضرت بایست و بگو:

اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ

گواهى دهم كه معبودى جز خداى یگانه نیست كه شریك ندارد و گواهى دهم كه همانا

مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَاَنَّهُ سَیِّدُ الاَْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ وَاَنَّهُ سَیِّدُ

محمد بنده و رسول او است و او آقاى اولین و آخرین است و او است آقاى

الاَْنْبِیآءِ وَالْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ

پیمبران و رسولان خدایا درود فرست بر محمد بنده و رسول

وَنَبِیِّكَ وَسَیِّدِ خَلْقِكَ اَجْمَعینَ صَلوةً لا یَقْوى عَلى اِحْصآئِها غَیْرُكَ

و پیامبر و بزرگ و آقاى آفریدگانت همگى درودى كه نیروى شماره آن را كسى جز تو نداشته باشد

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى اَمیرِ الْمُؤ مِنینَ عَلِىِّ بْنِ اَبیطالِبٍ عَبْدِكَ

خدایا درود فرست بر امیر مؤ منان على بن ابیطالب بنده

وَاَخى رَسُولِكَ الَّذِى انْتَجَبْتَهُ بِعِلْمِكَ وَجَعَلْتَهُ هادِیاً لِمَنْ شِئْتَ مِنْ

و برادر رسولت آن بزرگوارى كه او را برگزیدى به علم خود و راهنمائیش كردى براى هر كه خواستى از

خَلْقِكَ وَالدَّلیلَ عَلى مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِكَ وَدَیّانَِ الدّینِ بِعَدْ لِكَ

خلق خود و دلیلش ساختى بر آنكس كه برانگیختى او را به رسالتهاى خود و داور دین قرارش دادى از روى عدالت

وَفَصْلَِ قَضاَّئِكَ بَیْنَ خَلْقِكَ وَالْمُهَیْمِنَِ عَلى ذلِكَ كُلِّهِ وَالسَّلامُ عَلَیْهِ

و فیصله دهنده حكم خود گرداندى او را در میان خلقت و مسلطش كردى بر همه اینها و سلام باد بر او

وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى فاطِمَةَ بِنْتِ نَبِیِّكَ وَزَوْجَةِ

و رحمت خدا و بركاتش خدایا درود فرست بر فاطمه دختر پیامبرت و همسر

وَلِیِّكَ وَاُمِّ السِّبْطَیْنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ

ولى و نماینده ات و مادر دو سبط (این امت ) حسن و حسین دو آقاى جوانان اهل بهشت

الطُّهْرَةِ الطّاهِرَةِ الْمُطَهَّرَةِ التَّقِیَّةِ النَّقِیَّةِ الرَّضِیَّةِ الزَّكِیَّةِ سَیِّدَةِ نِسآءِ

آن بانوى پاك پاكیزه طاهره پرهیزكار زبده پسندیده تزكیه شده بانوى زنان

اَهْلِ الْجَنَّةِ اَجْمَعینَ صَلوةً لا یَقْوى عَلى اِحْصاَّئِها غَیْرُكَ اَللّهُمَّ

اهل بهشت همه شان درودى بر او فرست كه كسى نیروى شماره اش را جز تو نداشته باشد خدایا

صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سِبْطَىْ نَبِیِّكَ وَسَیِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ

درود فرست بر حسن و حسین دو نوه پیغمبرت و دو آقاى جوانان اهل

الْجَنَّةِ الْقاَّئِمَیْنِ فى خَلْقِكَ وَالدَّلیلَیْنِ عَلى مَنْ بَعَثْتَ بِرِسالاتِكَ

بهشت كه بپا خواستند در میان خلقت و دو نشانه بر آن كس كه او را به رسالات خود مبعوث داشتى

وَدَیّانَىِ الدّینِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلَىْ قَضآئِكَ بَیْنَ خَلْقِكَ اَللّهُمَّ صَلِّ

و دو داور در دینت از روى عدل تو و دو فیصله دهنده حكم تو در میان خلقت خدایا درود فرست

عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَبْدِكَ الْقآئِمِ فى خَلْقِكَ وَالدَّلیلِ عَلى مَنْ

بر على بن الحسین بنده ات كه قیام كرد در میان خلق تو و دلیل بود بر آنكس كه

بَعَثْتَ بِرِسالاتِكَ وَدَیّانِ الدّینِ بِعَدْلِكَ وَفَصْلِ قَضآئِكَ بَیْنَ خَلْقِكَ

به رسالت مبعوثش داشتى و داور در دین بود به عدل و داد تو و فیصله دهنده حكم تو بود در میان خلقت

سَیِّدِ الْعابِدینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی عَبْدِكَ وَخَلیفَتِكَ فى

آقاى عبادت كنندگان خدایا درود فرست بر محمد بن على بنده ات و جانشینت در

اَرْضِكَ باقِرِ عِلْمِ النَّبِیّینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ

روى زمین شكافنده علم پیمبران خدایا درود فرست بر جعفر بن محمد صادق

عَبْدِكَ وَوَلِىِّ دینِكَ وَ حُجَّتِكَ عَلى خَلْقِكَ اَجْمَعینَ الصّادِقِ الْبآرِّ

بنده و سرپرست دینت و حجت تو بر همه خلقت آن امام راستگوى نیكوكار

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَبْدِكَ الصّالِحِ وَلِسانِكَ فى

خدایا درود فرست بر موسى بن جعفر بنده شایسته ات و زبان گویاى تو در میان

خَلْقِكَ النّاطِقِ بِحُكْمِكَ وَالْحُجَّةِ عَلى بَرِیَّتِكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلىِّ

خلقت آنكه به حكم تو گویا بود و حجتى بر خلق تو بود خدایا درود فرست بر على

بْنِ مُوسَى الرِّضَا الْمُرْتَضى عَبْدِكَ وَوَلِىِّ دینِكَ الْقآئِمِ بِعَدْلِكَ

بن موسى الرضا آن آقاى پسندیده و بنده تو و سرپرست دینت و قیام كننده به عدل و داد تو

وَالدّاعى اِلى دینِكَ وَدینِ آبائِهِ الصّادِقینَ صَلوةً لا یَقْوى عَلى

و دعوت كننده به آئین تو و آئین پدران راستگویش درودى فرست كه نیروى

اِحْصآئِها غَیْرُكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی عَبْدِكَ وَوَلِیِّكَ

شماره اش را كسى جز تو نداشته باشد خدایا درود فرست بر محمد بن على بنده و نماینده ات

الْقآئِمِ بِاَمْرِكَ وَالدّاعى اِلى سَبیلِكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ

كه قیام كرد به فرمان تو و دعوت كرد به راه تو خدایا درود فرست بر على بن محمد

عَبْدِكَ وَوَلِىِّ دینِكَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِی الْعامِلِ

بنده تو و سرپرست آئین تو خدایا درود فرست بر حسن بن على آن بزرگوارى كه بدستورت

بِاَمْرِكَ الْقآئِمِ فى خَلْقِكَ وَحُجَّتِكَ الْمُؤَدّى عَنْ نَبِیِّكَ وَشاهِدِكَ

عمل كرد و در میان خلقت بپاخواست و آن حجت عالیمقام تو كه پرداخت (آنچه را بعهده داشت ) از طرف پیامبرت و گواه تو

عَلى خَلْقِكَ الْمَخْصُوصِ بِكَرامَتِكَ الدّاعى اِلى طاعَتِكَ وَطاعَةِ

بر خلقت آنكه مخصوص گشت به كرامتت و دعوت كننده بود بسوى فرمانبردارى تو و فرمانبردارى

رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَیْهِمْ اَجْمَعینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى حُجَّتِكَ وَوَلِیِّكَ

رسول تو و درودهاى تو بر همگى ایشان باد خدایا درود فرست بر حجتت و نماینده ات

الْقآئِمِ فى خَلْقِكَ صَلوةً تآمَّةً نامِیَةً باقِیَةً تُعَجِّلُ بِها فَرَجَهُ وَتَنْصُرُهُ

كه قیام كننده است در میان خلق تو درودى كامل و روینده و ماندنى كه شتاب كنى بدان وسیله در فرج او و بدان یاریش

بِها وَتَجْعَلُنا مَعَهُ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْكَ بِحُبِّهِمْ

كنى و قرار دهى ما را با آن حضرت در دنیا و آخرت خدایا من تقرب جویم به درگاه تو بوسیله دوستى ایشان

وَاُوالى وَلِیَّهُمْ وَاُعادى عَدُوَّهُمْ فَارْزُقْنى بِهِمْ خَیْرَ الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ

و دوست دارم دوستشان را و دشمن دارم دشمنشان را پس روزى من گردان بوسیله ایشان خوبى دنیا و آخرت را

وَاصْرِفْ عَنّى بِهِمْ شَرَّ الدُّنْیا والاْخِرَةِ وَاَهْوالَ یَوْمِ الْقِیامَةِ

و بگردان از من به بركت ایشان شر دنیا و آخرت و دهشتهاى قیامت را

پس مى نشینى نزد سر آنحضرت و مى گوئى :

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وَلِىَّ اللَّهِ اَلسَّلامُ

سلام بر تو اى ولى خدا سلام

عَلَیْكَ یا حُجَّةَ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا نُورَ اللَّهِ فى ظُلُماتِ الاَْرْضِ

بر تو اى حجت خدا سلام بر تو اى نور خدا در تاریكیهاى زمین

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا عَمُودَ الدّینِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ آدَمَ صَِفْوَةِ

سلام بر تو اى استوانه دین سلام بر تو اى وارث حضرت آدم برگزیده

اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ نُوحٍ نَبِىِّ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ

خدا سلام بر تو اى وارث نوح پیغمبر خدا سلام بر تو اى وارث

اِبْراهیمَ خَلیلِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ اِسْماعیلَ ذَبیحِ اللَّهِ اَلسَّلامُ

ابراهیم خلیل خدا سلام برتو اى وارث اسماعیل قربانى خدا سلام

عَلَیْكَ یا وارِثَ مُوسى كَلیمِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ عیسى

بر تو اى وارث موسى هم سخن خدا سلام بر تو اى وارث عیسى

رُوحِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا

روح خدا سلام بر تو اى وارث محمد رسول خدا سلام بر تو اى

وارِثَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلِی وَلِىِّ اللَّهِ وَوَصِىِّ رَسُولِ رَبِّ الْعالَمینَ

وارث امیر مؤ منان على (ع ) ولى خدا و وصى رسول پروردگار جهانیان

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ فاطِمَةَ الزَّهْرآءِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ

سلام بر تو اى وارث فاطمه زهرا سلام بر تو اى وارث

الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الجَنَّةِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ

حسن و حسین دو آقاى جوانان اهل بهشت سلام بر تو اى وارث

عَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنِ الْعابِدینَ اَلسَّلامُعَلَیْكَ یا وارِثَ مُحَمَّدِ بْنِ

على بن الحسین زیور عبادت كنندگان سلام بر تو اى وارث محمد بن

عَلِی باقِرِ عِلْمِ الاَْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا وارِثَ جَعْفَرِ بْنِ

على شكافنده علم اولین و آخرین سلام بر تو اى وارث جعفر بن

مُحَمَّدٍ الصّادِقِ الْبآرِّ اَلسَّلامُعَلَیْكَ یا وارِثَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ

محمد آن راستگوى نیكوكار سلام بر تو اى وارث موسى بن جعفر

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَیُّهَا الصِّدّیقُ الشَّهیدُ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ اَیُّهَا الْوَصِىُّ

سلام بر تو اى راستى پیشه شهید سلام بر تو اى وصى

الْبآرُّ التَّقِىُّ اَشْهَدُ اَنَّكَ قَدْ اَقَمْتَ الصَّلوةَ وَآتَیْتَ الزَّكوةَ وَاَمَرْتَ

نیك رفتار با تقوى گواهى دهم كه براستى تو برپاداشتى نماز را و بدادى زكات را و امر كردى

بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَیْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ

به معروف (كار نیك ) و نهى كردى از كار زشت و پرستش كردى خدا را از روى اخلاص تا مرگت فرا رسید

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبَا الْحَسَنِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ

سلام بر تو اى ابا الحسن و رحمت خدا و بركاتش

پس خود را بر ضریح مى چسبانى و مى گوئى :

اَللّهُمَّ اِلَیْكَ صَمَدْتُ مِنْ اَرْضى وَقَطَعْتُ الْبِلادَ

خدایا به آهنگ دربار تو كوچ كردم از سرزمینم

رَجاءَ رَحْمَتِكَ فَلا تُخَیِّبْنى وَلا تَرُدَّنى بِغَیْرِ قَضآءِ حاجَتى وَارْحَمْ

به امید رحمت تو شهرها را درنوردیدم پس نومیدم مكن و بازم مگردان بدون برآوردن حاجتم و رحم كن

تَقَلُّبى عَلى قَبْرِ ابْنِ اَخى رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَآلِهِ بِاَبى اَنْتَ

به این رفت و آمد و روى آوردنم بر سَرِ قبر برادر زاده پیغمبرت كه درودهاى تو بر او و آلش باد پدر

وَاُمّى یا مَوْلاىَ اَتَیْتُكَ زآئِراً وافِداً عآئِذاً مِمّا جَنَیْتُ عَلى نَفْسى

و مادرم به فدایت اى سرور من آمده ام براى زیارتت و واردم بر تو و پناهنده ام به تو از آن جنایاتى كه بر خود كردم

وَاحْتَطَبْتُ عَلى ظَهْرى فَكُنْ لى شافِعاً اِلَى اللَّهِ یَوْمَ فَقْرى وَفاقَتى

و بار گناهى كه بر دوش كشیدم پس تو شفیع من باش در پیشگاه خداوند در روز نیاز و نداریم

فَلَكَ عِنْدَ اللَّهِ مَقامٌ مَحْمُودٌ وَاَنْتَ عِنْدَهُ وَجیهٌ

زیرا كه تو در پیشگاه خداوند مقامى شایسته دارى و در نزد او آبرومندى

پس دست راست را بلند مى كنى و دست چپ را بر قبر مى گشائى و مى گوئى :

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْكَ

خدایا من به تو تقرب جویم بوسیله

بِحُبِّهِمْ وَبِوِلایَتِهِمْ اَتَوَلّى آخِرَهُمْ بِما تَوَلَّیْتُ بِهِ اَوَّلَهُمْ وَاَبْرَءُ مِنْ كُلِّ

دوستى و ولایت این خاندان دوست دارم آخرین آنها را به همان نحو كه دوست داشتم اولین نفرشان را و بیزارى جویم از هر

وَلیجَةٍ دُونَهُمْ اَللّهُمَّ الْعَنِ الَّذینَ بَدَّلُوا نِعْمَتَكَ وَاتَّهَمُوا نَبیَّكَ

همدمى غیر از ایشان خدایا لعنت كن كسانى كه دگرگون كردند نعمت تو را و متهم كردند (در امر خلافت ) پیامبرت را

وَجَحَدُوا بِآیاتِكَ وَسَخِرُوا بِاِمامِكَ وَحَمَلُوا النّاسَ عَلى اَكْتافِ آلِ

و منكر شدند آیات تو را و به مسخره گرفتند امام تو را و سوار كردند مردم را بر دوش آل

مُحَمَّدٍ اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْكَ بِالْلَّعْنَةِ عَلَیْهِمْ وَالْبَرآئَةِ مِنْهُمْ فِى

محمد (و بر علیه آنان تحریكشان كردند) خدایا من به تو تقرب جویم بوسیله لعنت كردن بر ایشان و بیزارى جستن از آنها در

الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ یا رَحْمنُ

دنیا و آخرت اى خداى بخشاینده

پس برمى گردى و بنزد پاى آن حضرت مى روى و مى گوئى :

صَلَّى اللَّهُ عَلَیْكَ یا اَبَا الْحَسَنِ صَلَّى اللَّهُ عَلى رُوحِكَ وَبَدَنِكَ

درود خدا بر تو اى اباالحسن ، درود خدا بر روان تو و بر پیكرت باد

صَبَرْتَ وَاَنْتَالصّادِقُ الْمُصَدَّقُ قَتَلَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ بِالاَْیْدى

بردبارى كردى با اینكه تو راستگوئى بودى تصدیق شده خدا بكشد كسانى كه تو را كشتند بدست

وَالاَْلْسُنِ

و زبان

پس تضرع و مبالغه كن در لعنت كردن بر كُشنده امیرالمؤ منین و قاتلان حسن و حسین علیه السلام و قاتلان جمیع اهل بیت رسول خداصلى الله علیه و آله پس از پشت قبر برو و نزد سر آن حضرت دو ركعت نماز بكن در ركعت اوّل سوره یسَّ و در ركعت دویّم سوره الرّحمن بخوان

و جهد كن در دعا و تضرّع و بسیار دعا كن از براى خود و پدر و مادر خود و جمیع برادران مؤ من خود و آنچه خواهى نزد سر آن حضرت بمان و باید كه نمازهاى خود را نزد قبر بكنى .

مؤ لّف گوید كه این زیارت بهترین زیارات آن حضرت است و در فقیه و عیون و كتب علاّمه مجلسى و غیره وَسَخِرُوا بِاِمامِكَ كه در آخر زیارتست با دو میم است یعنى و لعنت كن خداوندا كسانى را كه استهزاء نمودند به امامى كه تو از جهت ایشان مقرّر فرمودى ولكن در مصباح الزّائر سَخِرُوا بِاَیّامِكَ است و این نیز درست بلكه شاید از جهتى اولى باشد چه آنكه مراد از ایّام ائمّه علیهم السلام است چنانكه در خبر صفربن ابى دُلَف در فصل پنجم از باب اوّل معلوم شد و بدان نیز كه لعنت كردن بر قاتلان ائمّه علیهم السلام به هر زبانى كه كرده شود خوبست و اگر این عبارت را كه از بعضى ادعیه اخذ شده بخواند شاید مناسب تر باشد:

اَللّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ اَمیرِ

خدایا لعنت كن كُشندگان امیر

الْمُؤْمِنینَ وَقَتَلَةَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلامُ وَقَتَلَةَ اَهْلِ بَیْتِ

مؤ منان را و كشندگان حسن و حسین علیهم السلام را و كشندگان خاندان

نَبِیِّكَ اَللّهُمَّ الْعَنْ اَعْدآءَ آلِ مُحَمَّدٍ وَقَتَلَتَهُمْ وَزِدْهُمْ عَذابا فَوْقَ

پیامبرت را خدایا لعنت كن دشمنان آل محمد و كشندگانشان را و بیفزا بر آنها

الْعَذابِ وَهَوانا فَوْقَ هَوانٍ وَذُلاّ فَوْقَ ذُلٍّ وَخِزْیا فَوْقَ خِزْىٍ اَللّهُمَّ

عذابى روى عذابى و خوارى بر روى خوارى و زبونى بر روى زبونى و رسوائى بر روى رسوائى خدایا

دُعَّهُمْ اِلَى النّارِ دَعّا وَاَرْكِسْهُمْ فى اَلیمِ عَذابِكَ رَكْسا وَاحْشُرْهُمْ

بیفكن آنها را بدوزخ به سختى و سرنگونشان كن در عذاب دردناك یك باره و آنان را با پیروانشان

وَاَتْباعَهُمْ اِلى جَهَنَّمَ زُمَرا

گروه گروه بسوى جهنم محشور فرما








طبقه بندی: فضیلت زیارت امام رضا (ع)، 
برچسب ها: فضیلت زیارت امام رضا (ع)، زیارت امام رضا، زیارت امام8، زیارت، زیارتنامه امام رضا، زیتارت نامه با معنی، امام رضا،
این قالب توسط بلاگ اسکین طراحی و توسط شیعه تولز ویرایش شده است برای دریافت کد کلیک کنید
بلاگ اسکین                                   شیعه تولــز